۰

تو سفره بازی ، و پر از لقمه ی عشقی
یک لقمه چشم تو برای همه کافی است
غمبار نشستیم سر راه نگاهت
یک چشمک تو بر دل ماتم زده شافی است
یک روز بیا ، بُشر تو آماده درس است
یک گام تو در کوچه ما مرهم حافی است
ما آمده بودیم خریدار تو باشیم
سرمایه ناقابل ما قطعه کلافی است
ما دره نشینان زمینیم ، اغثنا!
ای آنکه تماشاگه تان قله قافی است
آقای همه! رسم کرم بخشش عام است
غیر از کرمت بخشش اغیار اضافی است
شب جمعه بیست و چهارم

اندیشه خود را به یادگار بگذارید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *