۴

 

 

سرت ،
حروف مقطعه سوره ای بود کوتاه اما ژرف

و پیکرت  ،
استمرار سر تو با منادی ارجعی الی ربک
و قتلگاهت ،
حرای تنهاییت که به اقرا اقرا خداوند متبرک شد
تو
تنها سوره کربلایی قرآنی
و کربلایت
مبداء
معبد
معراج
و مقصد مهاجران
تو
تنها نماز تاریخی که با اقامه آغاز شد
تنها نمازگزاری که بی سر سجده کرد
و تا سلام آخر عالم ایستاد
و حمد خداوند
و توحیدش را نه بر چهارده روایت
که تنها با کربلایی ترین روایت تلاوت کرد
تو صاحب تنها سرزمینی هستی
که زائرانش، غسل غبار می کنند
سالکانش از گودال، نشانی آسمان را می گیرند
و مجاورانش، به  جویندگان معرفت
تربت اهدا می کنند
تحت القبه تو
نقطه پرگار تقدیر خداست
و تدبیر زائرانت به توان تقدیر می رسد
خون مبارکت
شش دانگ کربلا را از پلشتی ها شست
اینجا
زمزم فواره زد
هاجر به جای ابراهیم سعی بین صفا و مروه کرد
اسماعیل، کامش تشنه ماند
اینجا
فرات  با نگاه سقا بالغ شد
اینجا
صبر، برمشگ، ستاره کاشت
اینجا
صلابت ، آتش را خاموش کرد
اینجا
خیمه ها ، بارانداز مثنوی هزار جرعه شکوه شد
اینجا
زینب
با صدای هماره جاودان حیدر
بر صورت زمین سیلی زد
اینجا
کربلاست
و تو
بنیانگزار سرزمینی هستی
که تربتش شفاست
غبارش مصونیت
زیارتش حج
و سوغاتش صلابت
سلام برتو ای حسین….
۲۵ خرداد ۱۳۹۲

 

555

 

۴ دیدگاه

  1. شیدا می‌گه:

    درودتان… بسیار به دل و جان نشست.

  2. سید سعید می‌گه:

    آقای فتحیان سلام اجرتون با جدم ابا عبداله نفستم گرم. یه سوال دارم .شما از لوح صد درصد سررشته دارید .اگر دارید میتونم باهاتون تماس بگیرم .ممنونم.

اندیشه خود را به یادگار بگذارید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *