۰

لکنت گرفته قافیه وقتی که نیستی
تشبیه مانده است که آخر تو کیستی
با ندبه های نارس ما  کار مشکل است
تو همچنان به اذن خدا  سهله زیستی
ما و تمام باور ما صفر مطلق است
اما یقین ماست که تنها تو بیستی
باشد قرارمان سحر جمعه ، مستجار
در محضر حضور شما ، حضرت بهار !
۵ اردیبهشت ۱۳۹۴

 

5252

اندیشه خود را به یادگار بگذارید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *