۰

شکسته می شود اراده های آبشار

   و در مسیر جوی های کوچه باغ های پر ز پیچک زمان

             غروب می کند

صدای آبشار

    خطوط قرمز زمانه ای است

         که اوج اشتیاقشان

             ترانه های مبهم و بریده است

         ردیف شعر هایشان

             جویده های ناقصی که از شکوه مانده است

                 و وزن شعرشان

                   به حجم کاه !

و من عجیب مانده ام

     که کی؟

       دوباره آبشار

           به گوش  شهر ما

              سلام می کند ؟

و بغض های ابر کوت مانده در کنار آسمان

       دوباره الرحیل می زند؟

     و هیات پرندگان

    دوباره بال می زند؟

چقدر کودکانه است

   که آبشار

      درون قاب یک اتاق

         که منظر نگاه آن کویری است

            اسیر می شود؟

و کودکانه تر

   که روی صندلی

       کسی نشسته

         حسرت نگاه آبشار را

              نظاره می کند

و من عجیب مانده ام

    که نسل های آبشاری خدا

        کجای این زمین طلوع می کند؟

            کجا؟

              مگر چقدر می توان نشست؟

اذان عشق از کدام ماذنه

       دوباره چکه می کند؟

و کی ؟

               قرار شورش اراده هاست؟

02-Khorshid[WwW.KamYab.Ir]

اندیشه خود را به یادگار بگذارید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *