لوح | وبلاگ شخصی علیرضا فتحیان

فرستاده شده توسط زهرا در فروردین ۳۰, ۱۳۹۱

بوی دریا

من چترها را سه طلاقه کرده ام وقتی در استوایی ترین فصل زمین تو می باری یا ایها العزیز! دو رویی ام را ببخش آسترم را به باد خواهم سپرد ببار! کله شق ترین زمین ها ، تشنه اند و محصولشان ، ترک هایی است به عمق فریاد! ببار! ویلاهای کنار...

خواندن بقیه

فرستاده شده توسط علیرضا فتحیان در فروردین ۲۵, ۱۳۹۱

رفیق تر

باید به سینه کاشت خدا را عمیق تر انگشتری به دست ، ولیکن عقیق تر نمرود این سوی است ، در آن سو لهیب عشق باید پرید جانب آن منجنیق تر! دلهای عشق کش چه فراوان و بی حدند باید دلی شناخت که بیت العتیق تر راهی فراسوی است که در آن نشانه...

خواندن بقیه

فرستاده شده توسط زهرا در فروردین ۲۱, ۱۳۹۱

غیبت کبری

حیفم آمد برای روز مهم بیست و نهم فروردین ، سالروز به محاق رفتن قهرمان صداقت و عدالت ، به پیشواز نروم فغان و درد برای تو پا گشا کردیم به حرف های نسنجیده اکتفا کردیم به یمن غیبت صغرای یازده روزه برای غیبت کبرای تو دعا کردیم

خواندن بقیه

فرستاده شده توسط زهرا در اسفند ۷, ۱۳۹۰

ترک خشک زمین

بالهجه ی بارانی ابری که ترک داشت در موسم طوفان که به باران تو شک داشت یک چشم ، به یک گونه فقط هروله می ریخت یک گونه که از خویش کروری کک و مک داشت یا نیشتر از رعد در این هروله می خواست یک بغض که حس عطش بادکنک داشت آواز همایون دو...

خواندن بقیه